şiir BİLESİN

Eski bir toplu fotoğraf buldum, içlerinde biri sensin,

O kadar değişmiş ki, hiç kimse tanınmıyor, bilesin!
Kim çektiği belli değil, üstünde ne tarih, ne bir isim,
Bazıları silinmişler, hiç biri de benzemiyor, bilesin!

Baktıkça o resimlere, anıların tek tek geldi aklıma,
Bil ki maziyi anlatan, senden kalan, tek varlık bana,
Ben resmimi koydum, senin o eski resminin yanına,
Onlar bizi suçladılar, birbirinden ayrılmıyor, bilesin!

Bazen o resmine sorarım, belki bir mucize söylersin,
Belki hala düşmansın, belki de sen de çok pişmansın,
Ben istedim unutmağı, ama unutamadım, aklımdasın,
Ömür öylece geçiyor, sen yoksan yaşanmıyor, bilesin!

Hayat bir sel gibi akarken, ne varsa götürür peşinde,
Her şey yok olur gider, hiç bir şeyi bırakmaz geride,
O gün, zamanı gelince, her şey yok olacak sonunda,

Sana sevdam azalmıyor, günler ile çoğalıyor bilesin!
                                                       Recep Ali Öztürk