O SENİN ELİNDE

Eski zamanlarda İran taraflarında bir Bilge Varmış. Adama ne sorarlarsa hep doğru cevaplar verirmiş.

Kimler ne kadar uğraşmışlarsa, hiç yanıltamamışlar.

En son bir akıllı çıkmış ve demiş ki:

"Bakın ! Ona öyle bir soru soracağım ki göreceksiniz kesinlikle bilemeyecek."

"Ne soracaksın?" diye sordukların da;

“Avucuma canlı bir kelebek alacağım. Ölmüş mu yoksa canlı mı?” diye soracağım. “Canlı derse, elimi sıkıp öldüreceğim ve ölü kelebek göstereceğim. Ölü derse elimi açıp canlı bırakacağım, kelebek uçup gidecek ve yanıldığı anlaşılacak." der.

Kalabalık bir topluluğun karşısında adam gidip, bir elini uzatarak bilgenin karşısına durur ve sorar;

"Avucumun içinde ki kelebek ölü mü, yoksa diri mi?"

Bilgenin Cevabı ise müthiştir;

“O, SENİN ELİNDE !”

şiir GÖL

O yaz birlikte gelip, serin yamaçlarında yatardık,

Taşlarda oturup, suyuna uzatırdık ayaklarımızı,

Papatyanın yapraklarını, bir o, bir ben kopardık,

Ey göl biliyorsan söyle, bulmağa geldim, o kızı.

Gölge gibi el ele dolaşıp durmuştuk, kıyılarında,

Kuşlar bizi gözetliyordu, ağaçlarının dallarında,

İkimiz de sarhoş olmuş gibi, yüzerken sularında,

Utanıp saklamak isterdik, kızaran yanaklarımızı.
 

Köpüklü sularından eli ile, bana atmış, kaçmıştı,

Ben onu yakalamak için koşarken, gün geçmişti,

Sen de görmüştün, burda ilk aşkımız başlamıştı,

Baktıkça birbirimize, ayıramamıştık gözlerimizi.
 

O da gelip beni sormuş, yaş düşmüş yanaklarına,

Eğer haber bıraktıysa, sonra bildiresin diye bana,

Geç kalmadan çabuk söyle, unutursun anlatsana,

Ben o kızı soruyorum işte, eğer hatırladınsa bizi.

Ey göl sonra geldi mi, bir daha gördün mü o kızı?

                                Recep Ali Öztürk



şiir BİLESİN

Eski bir fotoğraf geçti elime, içlerinde sen de varsın,

O kadar değişmiş ki, hiç kimse  tanınmıyor, bilesin!
Kim çektiği belli değil, üstünde ne tarih, ne bir isim,
Bazıları silinmiş, gerçeğine hiç benzemiyor, bilesin!

Baktıkça o resimlere, anılarım bir bir dizilir aklıma,
Bil ki maziyi anlatan, senden kalan, tek hatıra bana,
Ben resmimi koydum, senin o eski resminin yanına,
Onlar bizi suçladılar, birbirinden ayrılmıyor, bilesin!

Bazen o resmine sorarım, belki bir mucize anlatırsın,
Belki hala düşmansın, belki de sen de çok pişmansın,
Ben istedim unutmağı, ama unutamadım, aklımdasın,
Ömür öyle geçiyor, sen yoksan yaşanmıyor, bilesin!

Hayat bir sel gibi akarken, ne varsa götürür peşinde,
Her şey yok olur gider, hiç bir şeyi bırakmaz geride,
O gün, zamanı gelince, her şey yok olacak sonunda,

Sana sevdam azalmıyor, günler ile çoğalıyor bilesin!
                                                       Recep Ali Öztürk